Keputusan UPSR baru je keluar. Tahniah tuk adik-adik yg berjaya mahupun yg belum berjaya. Kenapa sy ckp belum berjaya? Sbb perjalanan hidup adik-adik masih pnjg lagi (kalau Allah izin). Masih banyak lagi masa tuk adik-adik perbaiki kelemahan adik-adik. SPM nanti boleh cuba lagi :)
Adik bongsu sy skrg pon sdg menduduki peperiksaan SPM. Semoga Allah terangkan hatinya tuk menjawab soalan :)
Musim peperiksaan pun berakhir dan result pun keluar. Macam-macam ragam kita dpt tengok masa dorang kena temuramah kat tv. Ade yg nangis, ada yg terharu, ada yg gembira, ada yg gembira sambil cium pipi mak ayah, n banyak lagilah. Tp yg nak di'highlight'kan disini, bilamana dorang ditemuramah wartawan tv. Ayat mestila skema kan.
'Apa rahsia kejayaan adik?'
' Alhamdulillah mak ayah, kawan2 guru2 tak henti2 bg sokongan sepanjang sy belajar....bla3...'
Selama ni sy hanya pernah tahu perkataan 'sokongan'.
Tapi xpernah betul2 faham apa itu maksud perkataan 'sokongan'.
Masuk semester 7 ni ntah kenapa. Mungkin sbb beban fyp yg menggunung. Sy jd xtertanggung.
Dengan blaja nye yg kureng faham. Subjeknya yg tough. Ditambah sdikit perasaan malas mmbuatkan motivasi tuk sy bljar hampir takda.
Mujur. Allah kirimkan sy sorg sahabat yg semangat belajarnya selalu berkobar2.
Sy jadi malu. Serius. Sepatutnya semangat belajar sy mesti lebih kuat berbanding dia. Dia sakit. Sy tak. Allah, jgn jadikan aku kufur nikmat :(
Alhamdulillah. Dengan sbb jentikan semangat dr dialah, sy teruskan usaha. Moga Allah memberkatimu wahai sahabat. Terima kasih kerana selalu bg sy sokongan :)
Sy syg awak kerana Allah.
Uhibbuki fillah.
